SEO-rapportage maken: dit hoort erin, dit kun je schrappen

Het rapport ligt om kwart voor vijf in je inbox. Veertig pagina's, screenshots van tools die je niet hebt, een cirkeldiagram waarin alles blauw is. Je scrolt naar pagina twee, drie, en stopt bij de grafiek die omhoog gaat. Wie hem heeft gemaakt hoopt dat je daar stopt, want verderop staat het echte verhaal.

Zo ziet de meeste SEO-rapportage eruit, en dat is zonde. Niet omdat de cijfers fout zijn, maar omdat er niemand van leert. Een rapport dat niemand leest is duurder dan het lijkt: je betaalt er tijd aan en je beslist er niets mee.

Drie dingen horen er altijd in

Posities, met datum erbij. Geen tientallen zoekwoorden, maar de vijf waar het om gaat. Erbij hoeveel een zoekwoord zakte of steeg sinds de vorige meting, want beweging vertelt meer dan een snapshot.

Klikken, niet alleen vertoningen. Positie zeven met vierduizend vertoningen en nul klikken is geen succes, het is een snippet-probleem. Vertoningen zonder klikken blijven een ijdelheidsgetal zolang je er niets mee doet.

Werk dat nog openstaat. Dit is het onderdeel dat de meeste rapporten missen. Wat is er vorige periode gedaan, wat leverde het op, en wat is het eerstvolgende ding dat iemand gaat doen? Een rapportage zonder volgende stap is een terugblik, geen werkstuk.

Schrijf je voor een klant of voor jezelf?

Voor een klant geldt: minder is meer. De klant wil weten of zijn geld ergens aan bijdraagt en of er keuzes zijn die hij moet maken. Twee pagina's is genoeg, en als er nieuws is, verdient dat de eerste regel.

Voor jezelf mag het rauwer. Eigen SEO-werk leeft in Search Console, dus daar begint de rapportage pas echt: welke zoekwoorden vielen terug, welke pagina's krijgen vertoningen zonder klikken, en welke URL's worden niet geïndexeerd terwijl de sitemap ze wél aanbiedt. Die laatste check hoort standaard in je rondje: Google-indexatie controleren kost per pagina twee minuten en scheelt je maanden wachten op een pagina die nooit aankomt.

Waarom zulke lange rapporten bestaan

Omdat ze makkelijk te maken zijn. Tools spugen rapporten uit in één klik, en AI maakt er tegenwoordig een compleet dossier met aanbevelingen van. Dat is precies het gevaar: een rapport dat er als een audit uitziet, maar niets bevat dat iemand heeft gecheckt.

Het omgekeerde werkt beter en kost minder tijd. Exporteer je zoekwoorden van de afgelopen 28 dagen, markeer de drie grootste dalingen, en schrijf er per daling één regel bij: wat is de oorzaak en wat gaat iemand eraan doen. Datzelfde geldt voor links. Backlinks checken kan per link live, zonder account, dus er is geen excuus meer om een status op te schrijven die drie weken oud is.

Een automatische maandrapportage is geen oplossing als niemand de cijfers controleert

Voordat je dit als advies neemt, moet je weten: wij schreven zelf over een Search Console-rapportage met AI die de maand samenvat, en we zien het nut ervan. Maar een automatisch rapport is een verzameling, geen oordeel. Zo'n rapport vraagt zich niet af of het klopt: het schrijft op wat in de data staat, ook als die data misleidend is.

Datzelfde geldt voor linkrapporten van platformen en bureaus. Een lijst met geplaatste links zegt niets over of ze er volgende maand nog staan. Wie dat wil weten, regelt backlink monitoring of loopt de bronpagina's zelf na, en bij een kleine ronde is dat laatste gewoon goedkoper. Zie ook hoe je dode backlinks vindt vóór je klant merkt dat een pagina weg is.

Dus het advies is niet minder automatisering, maar één menselijke pass per maand. Tien minuten door de cijfers, met als enige vraag: klopt het beeld dat het rapport schetst?

Tel de actiepunten in je laatste rapportage

Open je laatste rapportage en tel de actiepunten. Staat er geen enkele die iemand volgende week kan uitvoeren, dan heb je geen rapport maar een archief. Schrijf er drie op: de grootste positiedaling, de pagina met de meeste vertoningen zonder klik, en de link waarvan je niet weet of hij er nog staat. Meer heeft geen rapport nodig om weer bruikbaar te worden.

De eerste rapportage na deze ronde bewijst het

Daar zie je meteen of het werkt. Zit het openstaande werk erin, dan valt direct te zien of de drie dalingen van deze maand in oktober zijn beantwoord. En blijft de rapportage op één pagina passen, dan leest de klant hem ook werkelijk uit, en dat is het enige verschil dat telt tussen een rapport en een PDF.